JoomlaTemplates.me by HostMonster Reviews

Na Śmigówkach PDF, plan i przekrój
Długość [m] 41
Deniwelacja [m] 6,4 (-6,4)
Lokalizacja Skarżyce (Gmina Zawiercie), Góra Śmigówki
Stopień trudności Dolne partie mają rozwinięcie horyzonalne. Wejście to studzienka, możliwa do pokonania bez liny, jednak warto mieć ze sobą kawałek liny do asekuracji.

 Opis dojścia

Jaskinia znajduje się w Górze Śmigówki, położonej między Kolonią Śmigówki a Morskiem. Można tu się dostać od strony Skarżyc, początkowo drogą prowadzącą do Włodowic (ul. Turystyczna), za jej odbiciem w prawo dalej na wprost aż do końcowej części Kolonii Śmigówki. Stąd przez ugorowane pola należy przejść około pół kilometra w kierunku łagodnego, częściowo zalesionego wzgórza. Od jego wierzchołka (który jest porośnięty murawami kserotermicznymi) jest tylko 10 metrów w kierunku północnym do charakterystycznego leja.

 

Opis jaskini

Lej, o średnicy około 6 metrów, jest podcięty pionowymi ściankami wysokości 2,5-3m. Od strony północno-wschodniej można zejść klasycznie na dno zapadliska, które tu tworzy przestronną, otwartą od góry salkę. Spąg jest złożony z różnej wielkości bloków wapiennych oraz z napłyniętej od góry próchnicy. Ścianki są porosłe bujnym dywanem mszaków, głównie mchów.
W prawo od zejścia do leja odchodzi stosunkowo obszerny korytarzyk, mający dwie boczne odnogi, jedna z 2,5-metrowym kominkiem. W stropie bliższej odnogi są liczne kotły wirowe. Namulisko tego korytarzyka jest utworzone przez krasową glinkę, typu terra rossa. Po przeciwnej stronie salki w leju, nisko u podstawy ścianki znajduje się ciasne wejście do rury krasowej – prostego, ślepo zakończonego korytarzyka o długości 6 m. Zaraz na początku rury odbija w prawo korytarz ze Ślimakiem, także bardzo ciasny. Partie te są niebezpieczne ze względu na ciasnoty oraz ryzyko przysypania. Obok wejścia do rury jest mała salka z charakterystycznym kominkiem, wyprowadzającym w ściance leja.
W całej jaskini nie zaobserwowano szaty naciekowej. Namulisko jest zróżnicowane, w strefie leja zbudowane z próchnicy i rumoszu wapiennego, w partiach dalszych także z czerwonej glinki. Mikroklimat w głębi jest ustabilizowany, typowo jaskiniowy.

 

Historia eksploracji

Jaskinia nie była dotąd opisywana w literaturze. Jedynie w 2000 r. wzmiankowana była przy opisie prac eksploracyjnych KKS na Jurze. Była ona przedmiotem prac eksploatacyjnych szpatowców, którzy w dużym stopniu zniszczyli początkowe partie groty. Po wyczerpaniu zasobów kalcytu obiekt został przysypany niepotrzebnym urobkiem. W latach 1993/94 eksplorację speleologiczną podjął Z. Rysiecki z KKS. Prace te kontynuowano na szeroką skalę w 1995 r. siłami międzyklubowej ekipy (KKS, TKTJ, Gliwice), pod kierunkiem K. Piekarczyka. Wśród okolicznych mieszkańców jaskinia jest kojarzona jako tzw. „Jaskinia Krecia Nora”.

 

Bibliografia

Państwowy Instytut Geologiczny - Portal "Jaskinie Polski"