JoomlaTemplates.me by HostMonster Reviews

Wierna
plan
Długość [m] 1027
Deniwelacja [m] 30 (-30; 0)
Lokalizacja Ostrężnik (Gmina Niegowa), zachodni kraniec wzgórza Jelnica
Stopień trudności Główne piętro jaskini posiada rozwinięcie poziome. Wejście utrudnia ciasna studzienka. Zejść   można zapieraczką.

 

 

Opis dojścia

Do jaskini najłatwiej dojść od osady Ostrężnik znajdującej się przy drodze 793 Żarki-Janów. Najlepiej zaparkować na parkingu pod barem "Ostrężnik", przy Źródle Zdarzeń i Zamku "Ostrężnik". Od parkingu kierujemy się ścieżką między barem a drogą w kierunku północnym. Po 100 metrach z głównej ścieżki odbija w kierunku wschodnim (w stronę szczytu wzniesienia) wyraźna ścieżka. Kierujemy się nią aż do szczytu, gdzie pojawiają się skałki. Otwór jaskini położony jest w niskiej szczelinie w niewysokich skałkach (miejsce bardzo wydeptane, rzuca się w oczy z 20-30 metrów).

 

Opis jaskini

Otwór jaskini jest sztucznie poszerzoną rozpadliną skalną, o szerokości około 0,5 m i długości 1,2m. Po kilku metrach szczelina przechodzi w ciasną studzienkę, która po 2 m wypada 4-metrowym progiem do Sali Wytrwałych. Sala, o wymiarach 15x4 m i wysokości do 4m, powstała w wyniku obrywu pomiędzy dwoma blisko siebie przebiegającymi szczelinami. Dno sali stanowi zawalisko. W części, gdzie zbudowane jest ono z dużych głazów, można między nimi przecisnąć się kilka metrów w głąb. Na stropie i ścianach sali pojawiają się niewielkie formy naciekowe (makarony, stalaktyty, draperie, polewy z mleczka wapiennego). W północnej części sali urywają się dwie szczelinowe studzienki.

Lewa studnia, węższa, sprowadza do Partii Dąbrowskich. Spod studni szczelinowy korytarz, o dnie zasłanym blokami skalnymi i rumoszem, wiedzie do Sali Trójkątnej. Ma ona wymiary 12x3 m i do 2,5 m wysokości, jest pozbawiona nacieków, ma charakter zawaliskowy. Tu ciąg rozdwaja się. W kierunku północno-zachodnim odchodzi 60-metrowy, szczelinowy korytarz, o ścianach wypreparowanych przez stagnującą wodę. Dno tego ciągu zalega namulisko gliniaste. W ścianach widoczne są, licznie występujące, buły krzemienia oraz skamieniałości. Korytarz prowadzi do najdalej na zachód wysuniętej części jaskini – ciasnego ciągu, nazwanego Incydentem Zachodnim. Z Sali Trójkątnej w kierunku północnym prowadzi wysoki korytarz, którego dno miejscami pokryte jest pięknymi, śnieżnobiałymi polami ryżowymi i niewielkimi nieckami z wodą. Korytarz ten po około 25 m, przez wąski i niski przełaz, wpada do poprzecznej, wysokiej szczeliny o ścianach pokrytych wspaniale wykształconymi naciekami grzybkowymi oraz efektownymi polewami. W kierunku zachodnim szczelina ta spiętrza się 4-metrowym progiem, wprowadzającym w przypowierzchniowe zawalisko. Widoczne tu są korzenie drzew. W kierunku wschodnim szczelina doprowadza do Sali z Wantą. Sala ta jest wydłużona, z dużym blokiem skalnym pośrodku, o pięknym, wypłaszczonym przez przepływ wody stropie, zdobnym największym w jaskini nagromadzeniem niezbyt długich makaronów. Leży ona na osiowym pęknięciu Jaskini Wiernej. W kierunku północnym odchodzi od sali kilkunastometrowej długości ciasnawa szczelina - Zaułek Północny. Z Sali z Wantą w dół i w kierunku południowym odchodzi dolne piętro, które przez zawalisko przedostaje się do Niskiej Sali. Sala o powierzchni 12x8m, utworzona w wyniku obrywu na warstwie ławicowej, w zasadniczej części jest niska (średnia wysokość 1m), o stropie z najładniejszymi w jaskini gniazdami stalaktytów. W zachodniej części przebiega przez nią szczelinowy komin o wysokości do 12 m. Niska Sala leży w centralnej części jaskini i jest jakby zwornikiem labiryntowego układu korytarzy. Można do niej także dotrzeć szczelinowym korytarzem, zaczynającym się pod Studnią Triumfu, a następnie jednym z trzech niskich przełazów w kierunku wschodnim. Z Niskiej Sali rozciągają się w stronę wschodnią najładniejsze naciekowo rejony jaskini - Korytarz Naciekowy oraz Partie Jurajskiego Klubu Jaskiniowego. Partie J.K.J. rozwijają się głównie w kierunku północnym. W nich leży najniższy dotychczas osiągnięty punkt jaskini – 30 m.

Z Niskiej Sali w kierunku południowym przechodzimy do Sali Rysia. Ma ona wymiary 20 x 4 m. Znaleziony w niej został kompletny szkielet rysia, zalany naciekiem. Największą ozdobą są okazałe stalagmity, sięgające 30 cm wysokości i tworzące efektowny rząd. Za Salą Rysia rozciągają się szczelinowe korytarze , które niejednokrotnie krzyżując się między sobą rozciągają się jeszcze na ok. 70 m ku S i docierają aż pod powierzchnię, o czym świadczą występujące tu brody i korzenie drzew. Partie te są stosunkowo ciasne (Labiryncik, Przepierzenie), jedynie Korytarz Południowy jest obszerniejszy, o ścianach pokrytych polewą naciekową.

 

Historia eksploracji

Miejscowa ludność z dawien dawna zwracała uwagę na wyraźny wywiew powietrza wydobywający się z ciasnej szczelinki przy niskich temperaturach. Jako pierwsi grotołazi zwrócili uwagę na ten problem Maria Tytko (Rysiecka) i Zbigniew Rysiecki w dniu 02.01.1976 (Meander 1 76 1). Prace przy poszerzaniu ciasnej szczeliny wejściowej rozpoczęli K. Irzyk, S. Janota, Z. Rysiecki - członkowie Speleoklubu Katowice w maju 76 r. Prace te zostały zakończone przez ten sam zespół uzupełniony o B. Łabanowicza (KKS) i A. Porębskiego (Speleoklub Dąbrowa Górnicza) w dniu 20.10.1990. W tym dniu A. Porebski i Z. Rysiecki odkrywają ok. 500 m korytarzy. Siedem dni później następują kolejne odkrycia, a największym może poszczycić się zespół A. Porębski, W.J. Porębski, D. Piętak (wszyscy SDG) - ok. 150 m długości korytarzy w Partiach Dąbrowskich. Wierna osiąga 806 m długości i 25 m głębokości. Kolejne duże odkrycie ma miejsce 21.04.91 r. T. Szczesniak i S. Herod (Jurajski Klub Jaskiniowy) znajdują wejście do Partii JKJ. i odkrywają 120 m korytarzy. Ten sam zespół uzupełniony o Z. Rysieckiego i M. Wilka (KKS) w tydzień później przedłuża te partie o kolejne 100 m.
Jaskinia zinwentaryzowana przez Z. Rysieckiego w XI.90 i V.91.   

 

Uwagi

Jaskinia Wierna zabezpieczona jest metalowym włazem. Kontrolowane wejścia odbywają się kilka razy do roku (między innymi podczas kwietniowego biwaku i czerwcowej mszy świętej w Jaskini Wiercicy). Opiekę nad jaskinią sprawuje Stowarzyszenie Na Rzecz Ochrony Podziemnych Zjawisk Krasowych Speleo Myszków.

 

Bibliografia

Państwowy Instytut Geologiczny - Portal "Jaskinie Polski"

Oficjalna Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego przy KTJ PZA - Epimenides

 

Autorzy opracowania (opisy, historia)

Zbigniew Rysiecki, Jerzy Zygmunt

 

Zdjęcia

Jacek Bieniecki, Dorota Janik, Krzysztof Jarząb